دیگر نمی نویسم

واژه ها احساسم را به زنجیر می کشند!

نگاهم....

بغض فرو خورده ام را نجوا خواهد کرد....

سلام

 (با صدای خودم بخوان مثل وقت هایی که در لطافت احساسم غرق بودی...)

کاش هیچ گاه نمیتوانستم معمای آدمها را درست حدس بزنم!!

(لطفا  لبخندت پررنگ باشد ؛ دل من فقط با يك ستاره روشن است!)

 حتا وسوسه هم بالم نمی دهد...

این روزها تفریحم شده گوش دادن به ژرفای دلتنگی یک موسیقی غریب

تا فراموش نکنم که گاهی چقدر دلتنگ می شوم

و این از تمام انواعش غریب تر است

دلتنگ هیچ...!!!